Eerste schoentjes

Vandaag was het zover. Emma haar eerste schoentjes.

Ze loopt nu flink en dus was het tijd voor echte schoentjes.


Ze heeft flink gepast. En even had ik een meningsverschil met moeke die een ander paar mooier vond. Maar wij (Emma en ik) vonden de rondinellakes met bloemetjes op toch echt het mooiste.

Echte kleine meisjes schoenen.

Voor de rest is Emma ook weer heel braaf geweest. Het is een echt meisje. Zo lang we maar aan het shoppen zijn hoor je haar de hele middag niet.

Daarom heb ik haar dan ook nog maar getrakteer op een nieuwe dvd van "Fifi en de bloemenvriendjes".

Mijn lichtpuntje

Gelukkig heb ik een enorm schattig meisje dat me wel kan doen lachen.

Ze wordt meer en meer kindje en minder baby. Ik vind het eigenlijk wel fijn zo.

Ze leert iedere dag bij en wordt schattiger met de dag.

Ze zwaait heel lief met haar handje als ik haar afzet bij de onthaalmoeder. Of als Walter haar in bedje stopt zwaait ze ook naar mij met haar handje.

En ze kan ook soms echt komen knuffelen , dan slaat ze haar handjes rond mijn nek en knuffelt ze me echt. Daar geniet ik toch zo van.

Eigenlijk moet ik eerlijk toegeven dat ze me volledig rond haar piepkleine vingertjes heeft gewonden...

begrafenis

Gisteren is dan mijn nonkel begraven.
Zoals verwacht een heel emotionele dag. Ik zit enorm met mijn twee nichtjes en tante in. Ik vind het zo erg voor hen. En ook voor zijn broers en zussen die nu een geweldige broer kwijt zijn.

Ik blijf er maar mee in mijn maag zitten. Hoe is het toch mogelijk dat een perfect gelukkig gezin zomaar ineens uiteengerukt kan worden?

Ik kan het maar niet van me afschudden dat zoiets ons voor het zelfde geld ook elk moment kan overkomen.
Ik weet dat je daar het beste niet te lang bij stil staat. Maar ik kan het nu niet echt los laten...

Het leven is zo oneerlijk

Gisterenavond is de jongste broer van mijn papa aan kanker gestorven. Amper 51 jaar oud.
Hij laat een vrouw en twee dochters van 19 en 16 achter.

Het leven is toch zo oneerlijk. Hij zat nog zo vol levenslust. Op zijn 49 is er kanker vastgesteld, hij is toen meteen moeten stoppen met werken wat hij al zo erg vond. Hij heeft dan twee jaar lang gevochten en gisterenavond de strijd verloren.

Ik kan me nauwelijks indenken wat zijn vrouw en dochters op dit moment voelen, ik vind het zo erg voor hen en ook voor zijn broers en zussen.

Het is nooit fijn als je een dierbare moet afgeven, maar op deze manier is het nog honderd keer erger.

Ik hoop met heel mijn hart dat ik dit nooit moeten meemaken. Dat iedereen waarvan ik houd op een comfortabele oude leeftijd zal sterven.

Zalig weekend

We hebben weer een zalig weekend achter de rug.
Emma is weer zo braaf en lief geweest.

Vrijdag was het zoals gewoonlijk een lekker luie vrouwendag. Eerst lekker uitgeslapen tot 8u. Dan nog wat geknuffeld in bed, en daarna spelen en spelen en nog eens spelen, tot het avond is.

Zaterdag ook weer lekker kunnen uitslapen tot 9u, toen zijn we Emma echt moeten gaan wakker maken omdat het anders gewoon te laat werd. Na de middag zijn we na haar middagdutje gaan winkelen in Maaseik. Eerst natuurlijk even de Hema binnen, waar ik nog een mooi jeans broekje gekocht heb en een lief badjasje voor als we gaan zwemmen. En dan de colruyt in, met madam als een prinsesje in het stoeltje van het winkelwagentje.
Ik denk dat heel de colruyt gehoord heeft dat Emma in the house was ;-)
Ze heeft heel de winkeltocht super schattig zitten kraaien, en papa er als een trotse vader achter natuurlijk ;-) Hij gloeide werkelijk van trots...

Op zondag hebben we weer lekker kunnen uitslapen tot 9u. Emma verwent ons echt! De voormiddag heeft ze heel lief en braaf in de keuken gespeeld, terwijl ik lekker op mijn gemak heel de keuken heb kunnen opruimen en poetsen. Om 12u is ze dan naar dromeland vertrokken tot 14u. Na haar fruitpapje zijn we dan vertrokken naar Erperheide. Om nog een eens fijn te gaan zwemmen.
Zoals gewoonlijk vond ze dit weer super! Hoe wilder hoe liever. We hebben ook weer heerlijk kunnen knuffelen met haar in het water.
Om kwart voor 6 waren we pas terug thuis. Maar mevrouw was helemaal niet moe hoor. Dan maar geen tweede dutje. Om 19u stonden mama en papa en Roel en Cassandra aan de deur om een stukje taart te komen eten voor Walter zijn verjaardag.

Emma is werkelijk een engeltje geweest. Op zo'n momenten ben ik zo trots op mijn kleine schatje. Ze heeft iedereen geëntertaind. Haar loopkunstjes nog eens laten zien,...

Kortom een heel geslaagd veel te kort weekend...

Toch gaan solden shoppen.

Vandaag ben ik toch gaan soldenshoppen. Helemaal mijn gewoonte niet. Maar ik kan er zo van genieten om dat kleine dametje van me aan te kleden, dat ik toch maar eens rap de JBC ben binnen gelopen.

Ik ging eigenlijk met Emma in maaseik naar de colruyt. En toen ik zag dat het helemaal niet druk was in de JBC heb ik toch maar even de buggy uit de auto geladen.

Nu, ik loop als ik in Maaseik ben wel eens regelmatig de JBC binnen. Maar vaak ga ik met lege handen terug naar buiten. Want heel dat bumba, K3, en wat is het nog allemaal, zegt me helemaal niets, dus meestal vind ik niets mooi. Dus mijn verwachten waren helemaal niet hoog gespannen, zeker omdat het dan ook nog eens solden waren...

Na lang zoeken ging ik bijna weer met lege handen naar buiten. Ik had wel iets moois gezien, het was een overgooiertje in het donkerblauw met een felblauw krijtstreepje, er was nog 1, net maatje 86. Het had wel iets, maar ik was er niet van overtuigd. Ik was bijna aan de uitgang, toen ik me toch nog eens bedacht.

Terug naar het overgooiertje. Eens gekeken tussen de t-shirtjes, en daar hing nog een heel simpel felblauw t-shirtje, juist in maat 86, net die kleur van het krijtstreepje. Dat paste daar al mooi onder. En toen nog eens tussen de 5 paar kousenbroekjes gekeken die door de hele winkel verspreid lagen. En daar lag nog net een donkerblauw met felblauw gestreept kousenbroekje met felblauwe beenwarmertjes bij met bolletjes op, net in maatje 86.
Samen maakte dat een geweldig mooi geheel! Ik kon mijn geluk niet op.

Zeker niet toen aan de kassa bleek dat ik voor alles samen maar 18 euro moest betalen, ik kreeg 11 euro korting.

Mijn dag was helemaal goed. Zeker toen ik thuis Emma haar outfitje eens aantrok, en ze er geweldig schattig mee stond.

Het geluk schuilt toch in de kleine dingen hé ;-)

samen ontbijten

Nu Emma boterhammetjes eet kunnen we samen ontbijten.

Vanmorgen was het weer zo ver. Eerst om 7u20 mevrouw zachtjes gaan wekken. Ze lag nog heel zalig te slapen. Ik heb nog eens even geprofiteerd van het zicht. En heb haar daarna heel zachtjes wakker gemaakt. Mijn kleine meisje heeft (in tegenstelling tot papa) nooit een ochtendhumeur. Ze rekt zich eens uit, gaat op haar knietjes zitten en geeft me een enorme glimlach.
Dan lekker op haar gemakje haar flesje drinken.

En dan beginnen we er aan. Zij in haar stoeltje met een boterhammetje met smeerkaas, en haar dierenboekje. En ik bij haar aan tafel met een boterham met kaas en een koffietje. En dan maar kletsen met elkaar. Ze heeft al heel wat te vertellen hoor...

Als we alle twee lekker gegeten hebben wordt Emma aangekleed en begint de rit naar de onthaalmoeder. En begint haar leuke speeldag, en mijn werkdag (ook wel leuk hoor...)